1 year 1 mobile pic a day

Nature

Bezoek Gyorgy

Hoi lieve allemaal,

Eerder heb ik gemeld dan ik naar Gyorgy zou gaan. Dit is afgelopen maandag, samen met Wim en Pa en contactpersoon gebeurd.
We zijn na dat Wim en Pa over de grens zijn gekomen direct langs Gyorgy gereden.
Zoals in flyer omschreven wonen ze in een eenkamer woning, aangrenzend met een andere woning. In de kamer staat een bed, bank tafel en kast en daar moeten ze met z'n 3en leven. Aangrenzend is nog een kleine ruimte wat dienst doet als keuken, bergruimte en doorgang naar kamer.
Bij ons bezoek was Gyorgy en zijn moeder aanwezig. Op de blog hebben jullie al een foto met Gyorgy gezien, dit maal had hij dezelfde kleding aan. Je kunt ook aan kleur van gezicht zien dat hij ziek is. Ook kun je zien dat hij langer is dan mij. Niet erg gezond allemaal. Gyorgy zelf is niet enorm spraakzaam, beantwoord wel vragen maar veelal is zijn moeder en wij aan het woord. Gyorgy heeft me meerdere malen bedankt, maar vooral zijn moeder lijkt te beseffen wat door de fietstocht is gebeurd.
Ze zat meerdere malen te huilen. Gyorgy voelt zich op dit moment goed, medicijnen lijken te werken maar tijdens een laatste onderzoek is gebleken dat er nog een ander virus is gevonden. Vooral moeder is erg van slag hiervan en wordt dan getroost door Gyorgy. Gyorgy vindt het niet moeilijk als er openlijk wordt gesproken over hem en zijn ziekte. Hij is er al aan gewend. Moeder geeft aan dat als de stichting SHHO niet jaren geleden al de medische kosten hadden verzorgd, Gyorgy vast al overleden zou zijn.
Afgelopen maand is de school weer begonnen, maar hij is hier nog maar 1dag geweest ivm zijn weerstand. Toch heeft hij zelf wel energie en een doel in zijn leven en zou hij graag meer met computers doen. Hier is hij best goed in schijnt.
Bij vertrek zijn we allemaal nogmaals bedankt en zijn we verder gegaan.

Het was best een ingrijpend bezoek en geeft je stof tot nadenken maar ook blijdschap dat met de fietstocht de medische kosten voor Gyorgy toch komende tijd zijn verzekerd.

De rest van de dag heb ik mogen zien wat de stichting doet, we zijn naar het jongenstehuis geweest waar groep met oa Esther en Joris afgelopen zomer zoveel hebben gedaan. Echt om een brok in je keel te krijgen als je ziet hoe het daar is. Er wordt een hoop gedaan, maar valt nog zoveel te doen. En die jongens zijn echt geweldig. Het is eigenlijk een instelling voor gehandicapten. De nam is vroeger zo gegeven omdat men gehandicapten eigenlijk niet wilde laten zien. Het hele complex heeft daarom ook hoge muren, zodat niets van de buitenkant is te zien.
Er wordt met lieve en best goede krachten gewerkt. Er wordt ook geprobeerd zo veel mogelijk met de jongens te doen.
Echt goed dat daar zoveel gedaan is al door de stichting en de jongerengoep.

In de avond hebben we met de nieuwe dominee gegeten en kennis gemaakt. Was ook er gezellig.

De volgende morgen was het vroeg op want werd ik door iemand opgehaald om naar plaats in Hongarije met trein gebracht te worden. Na het contactgezin, Wim en Pa gedag te hebben gezegd ben ik om 7uur vertrokken. Grens gaf geen poblemen, we waren op tijd voor de trein en om 14:30uur was ik op mijn kamer in de Theologische Hoge School in Boedapest. Mijn basis voor komende week vakantie.

Ik hoop dat ik jullie op een goede manier de afgelopen maand op de hoogte heb gehouden. Zoals jellie begrijpen is jullie bijdrage in de sponsering niet voorniets en wil jullie namens Gyorgy, zijn moeder, contactpersoon, de stichting SHHO en mezelf heel erg bedanken voor jullie steun. Gods zegen voor jullie.

Tot zover deze reis en dank voor jullie aandacht, liefde en gebed.

Veel liefs Bart

Weblog met plaatjes en andere info

Hoi lieve allemaal,

Ik heb de tijd gehad om bij elke blog wat fotos te plaatsen, dan krijgen jullie een beetje indruk van de reis.
Net hier nog even door stadje heen gelopen, krijg de indruk dat mensen hier meer ontspannen en behulpzaam zijn dan sommige mensen in Oost Hongarije. Dit is natuurlijk mijn indruk. Mensen spreken hier echter weinig anders dan Hongaars, Oekrains of Russisch wat communiceren soms wat moeilijker maakt, maar met handen en voeten gaat het best.
Net nog even kaartje gekocht voor de Fahrad klinik en wat andere zaken.

Mijn verblijf hier bij contactgeyzin is bijzonder ontspannen, kan en mag alles doen, gebruiken en we hebben hele goede gesprekken (ze praten Nederlands) en zo krijg je heel veel te weten over de cultuur hier.
Probeer te begrijpen hoe hun dag eruit ziet, hoe het zit met werken en wat als je ziek wordt.
Lonen liggen hier stuk lager, maar eten e.d. is hier best aan de prijs voor hen.
Men krijgt vanuit de staat geen uitkering, dus iedereen probeerd te werken. Dat is een groot verschil met bijv. ons of hiernaast in Hongarije. Veel mensen daar werken niet als er een uitkering is, en zo kan het zijn dat veel Oekrainers in Hongarije gaan werken.
Ook is hier geen enkele vorm van ziekenfonds, waardoor medicatie en evt. ziekenhuiskosten door mensen zelf betaald moeten worden.
Als je bedenkt dat men hier soms voor minder dan 2 euro per dag werkt en 1dag ziekenhuis wel een half maandsalaris kan kosten kun je je voorstellen hoe schrijnend het soms is.
Ondanks dat mensen hier moeten knokken voor hun bestaan en het niet allemaal zo best hebben, valt het me op dat mensen hier er meer verzorgt en positiever rondlopen.


Nou zijn jullie weer een klein beetje op de hoogte.
Ik hoop jullie allemaal weer in goede gezondheid te spreken wanneer ik terug ben.

Dank voor alle gelukwensen, felicitaties en groeten,
Nogmaals, julie dank voor steun, vertrouwen en gedachten en gebed.

Liefs Bart

Oekraine

Hoi lieve allemaal,

Vandaag is het plan om van Dombrad, mijn campingplaats van vanacht naar Turistvandi te rijden.
Het weer is niet super, het regent, maar heb de juiste kleding aan en zit om 83ö uur op de fiets.
Als ik zo asan het fietsen ben, af en toe een rustmoment neem kom om 13 uur ik tot de conclusie dat ik nu al aardig dicht bij de grens zit op deze tijd en dat als ik doorrij de grens al kan bereiken.

Ik besluit om te bellen met contactpersoon en deze geeft me aan dat hij bij de grens zal staan om me op te wachten om naar hun huis te rijden. Om 15 kom ik aan bij hongaarse grens en rij door naar de Oekrainse grens. Onder grote belangstelling van de douane mensen en en de militaire politie wordt mijn fiets bekeken, aangeraakt en bewonderd. 15 minuten later ben ik ook over de Oekrainse grens en wordt er al op mij gewacht.

We gaan op weg en na 45 minuten kom ik in Nazyszolos aan, rijden we direct even lang Gyorgy Roman, die op dat moment alleen thuis is langs en spreken af om elkaar morgen even langer te zien.
We rijden eerst naar het bejaardenhuis, waar er nog een vergadering is met de nieuwe dominee en mensen van een stichting uit Genderen.
Ik heb een beetje, doordat alles zo soepel is verlopen en sneller aan kwam dan verwacht, ook hun planning een beetje in de war geschopt.
Om 1610 uur kom ik aan en wordt onthaald door vrouw van contactpersoon en ook de pers is al aanwezig. Na een foto kan ik eerst mijn spullen even opruimen, mijyelf omkleden en krijg ik heerlijk wat te drinken aangeboden.
Hierna volgt er een fijn interview met de krant en gaan we met elkaar naar huis.

Hier heb ik een eigen kamer ter beschikking, mijn spulletjes een beetje opgeruimd en hebben we heerlijk gegeten.

Om 19 uur (donderdagavond) vertrekken Wim Broer en Pa voor hun reis naar Hongarije en de Oekraine. Ik heb hen nog voor hun vertrek gebeld en verteld dat ik er al was. Dit was voor iedereen een grote opluchting.

Allereerst wil ik God bedanken dat hij me al die kilometers veilig heeft laten rijden, hj bij me geweest is door moeilijke momenten en altijd juiste mensen op mijn pad heeft gebracht waar nodig.
Ook wil ik mijn ouders, ons gezin, vrienden, contacten onderweg waar ik heb mogen verblijven, collegaes, WOS, Hele Westland en alle anderen die ik niet benoemd heb bedanken voor jullie steun zowel in financiele bijdrage, maar ook in geestelijke steun enorm bedanken voor al jullie lieve, vrolijke, opbeurende berichten, smsjes, gebeden en gesprekken.

Heel erg bedankt, en liefs Bart

Nog steeds onderweg

Hoi Lieve allemaal,

Het is fijn om nog steeds bemoedigende, lieve, zorgzame reacties, smsjes en belletjes te krijgen. Dat doet je goed hoor als je zo onderweg bent.

Toch nog een kleine rectificatie van mijn kant, kreeg lekke band net na Gyor en was toen al op 1650km, niet dat het mij veel uitmaakt, moet de km toch rijden, maar de band verdient die credits.

Ik het jullie verlaten volgens mi in Nezmelz, van hieruit heb ik langs de donau, die je soms helemaal niet ziet, naar Esytergom gereden. Hier had ik om 12 uur afgesproken met Matin bij de Dom. Herkennen was na al die jaren geen probleem en we hebben denk wel een uur zitten kletsen voor we ergens gingen lunchen. Ook weer een sponsor erbij dus we gaan goed. Even tussen door maar op dit moment zitten we dus bijna aan de 8000 euro. Echt heel erg bedankt allemaal, dit is gewoon een geweldig resultaat.
Beiden kozen een lichte lunch en en hebben gezellig doorgekletst. Rond 15 uur hebben we elkaar de hand geschud en gingen we beide onze kant op. Mijn einddoel voor de dag was Tahitofalu. Uiteindelijk, na Visegrad nog te hebben bekeke in sneltreinvaart kwam ik daar rond 18 uur aan. Alleen geen camping te vinden in dorpje, en als ik er naar vroeg konden ye me ook niet verder helpen. Op goed geluk ging ik richting het veer naar Vac, daar moest ik morgen toch mee over varen en kon direct even kijken welke tijden hij voer.
Hier gevraagd naar een camping en de dame tekende een mooi plaatje op een klein velletje waar een camping you yijn.
Blijkt er 500 mtr van het veer een enorme paardenranch te zijn, waar dus overdag paardenshows gegeven worden, een kinderklauterbaan is en ze hebben een restaurant en zaal voor feesten en partijen. Toen ik daar aankwam vroeg ik of ik ergens mijn tentje kwijt kon en dt was geen probleem. Eerst mocht ik plaats nemen, kreeg ik iets te eten en werd later de plek voor de tent aangewezen. Uitzicht van de farm was werkelijk geweldig. Ze hadden niet alleen paarden, maar ook vogels, pauwen, kippen en haan en een kindse ezel. Wekte 2 weken gelee nog een kerkklok, nu was die ezel in de nacht al bezig. Niet normaal wat ging dat beest tekeer zeg. Toen ik trouwens in de schemering foto van het uityicht ging maken, vlogen er ook vleermuizen in het rond, soms rakelings boven je hoofd. Echt een mooi en bijzonder gezicht.

Nou ja, nu toch wakker, dan maar opruimen en eerste dag navigeren op kaartje.
Was op tijd bij het veer en alles verliep prima die vandaag, prima weer, als zon doorkwam lkkr warm maar over het algemeen, met wolkjes erg goed vertoeven. Soms echt door kleine dorpjes gereden en daar lijkt tijd soms echt stil te hebben gestaan.
Ik rij nu de bergen in en moet soms pittige klimmetjes maken en rijdt die dag of groot of klein verzet.
Rond een uur of 15 ben ik al bijna op geplande bestemming en denk na of ik nog verder zal rijden. Ik besluit om camping hier op te zoeken en ga onderweg. Deye blijkt echter nog 300 mtr hoger te liggen op de Matrapas. Ik ben hier op mijn gemak, en niet zonder moeite naar toe gereden. Heb een prima plekje gevonden voor mijn tent en na opfrissen, eten en drinken lekker plat gegaan.

Het mooie van een camping op hoogte is dat je de volgende morgen met een afdaling begint en een lkkr afstand kunt overbruggen in korte tijd. Dat is een lkkr begin van de dag. Plan voor de route van vandaag is klaar en eerst gaan we die via de uitlopers van het Matra en Bukk gebergte naar Eger. Dit is een echt wijngebied, en rij voorla door wijnvelden door. Soms ook door velden met zonnebloemen maar die oogst lijkt compleet te zijn mislukt, ze staan er zwart bij. en is gewoon een verloren oogst. Een bekende plaats voor de wijnen is Markaz, waar ik doorheen rijdt, vindt het niet heel bijzonder. Eger is een mooi klein stadje waar veel te zien is met een burcht, oude binnestad en at kerken. Volgens mij is het ook een studentenstad, maar dat weet ik niet zeker. Ik weet van afgelopen en komende plaatsen niet zoveel, heb daar namelijk geen info over bij me, dus vertel wat ik zie en beleef.
De geplande camping van vandaag was geen succes, hij vroeg een blindprijs voor een plekje, (kon dan wel gebruikmaken voor 45 min van het zwemparadijs), maar mijn grootste probleem was dat hij mijn paspoort wilde innemen en houden tot ik weer vertrok. Ik gaf aan dat hij een kopie kon maken, maar ik paspoort niet weggaf, kreeg ik als antwoord dat dat niet kon. Toen heb ik er voor gekozen om naar volgende camping te rijden.
Deze was echter op 30 km verder. Hemelsbreed misschien maar 12 km maar moest best een stukje omrijden voor brug over het water en normale weg. Ook moet ik een camping kiezen die een beetje op route ligt voor komende dagen, en de keuze wordt hier toch wat schaarser. Soms zijn ook de wegen levensgevaarlijk, gebruiken vooral motorrijdens de bergweggetjes als racebaan. Zelf heb ik ook gezondigd hoor, heb een paar km op een autoweg gereden, omdat fietspad ineens ophield. Later bleek dat er wel een andere route was, maar die stond niet op mijn kaartje. Niet echt slim geweest maar mensen op de autoweg hadden respect en reden rustig voorbij.
Uiteindelijk in Tiszadada aangekomen blijkt dat de camping dicht is en er niemand meer is. Het schemerd inmiddels en het heeft niet veel zin om door te rijden naar volgende camping 12 km verderop. Ik besluit om iemand staande te houden maar ze spreekt geen engels, maar we staan vlak bij een tuin waar een stel jonge mensen bezig zijn en vraag aan hen of ik mijn tentje in hun tuin mag opzetten. De jonge man geeft aan dat hij zijn moeder even zal bellen, zij is de baas. Hij blijkt daar te wonen met moeder, grootmoeder en vriendin. Na het belltetje komt hij terug en geeft aan dat ik met hem mee moet lopen, blijkt dat ze bij de rivier nog een 2e huis hebben die voor deze avond geheel tot mijn beschikking zal zijn. Heerlijk, en weer een voorbeeld hoe zaken soms moeten lopen om door anderen verrast te worden. De Heer werkt op bijzondere wijze. Echt fantastisch toch.
Heb heerlijk paar grote bakken thee op, de kaart voor komende dagen bekeken en deye blog geschreven.
Zometeen maar een bed uitzoeken, en dan kijken hoe de nacht verloopt. Hoor op dit moment een uil, maar dat is een heel vredig geluid. Zal toch wel redelijk snel slapen, want heb zo vandaag toch de nodige km gemaakt.

Vanmorgen na het afsluiten van de woning de sluetel afgegeven bij mijn weldoener. Ze blijkt de lokale apotheekster te zijn, zit in de familie, want haar opa en vader en kinderen waren en zijn dat ook. Toen ik aangaf hoe blij, verrast en bijyonder ik heb vond, gaf ze me aan dat ze het heel graag had gedaan. Reden daarvoor was dat toen ze als gezin eens naar West Europa (20 jaar gelden)op vakantie was geweest en alles zo duur was en eigenlijk niets kon doen, ze enorm geholpen is door hele vriendelijke mensen en zo een hele fijne tijd hadden gehad. In deze situatie vond ze het niet meer dan normaal om dit te mogen doen.
De dag verliep vlot, en reed door veel dorpjes en stadjes. Ze lijken soms erg veel op elkaar en de opbouw is vaak hetzelfde, een hoofdweg, langs een kerk en daaraan een paar zijwegen. In veel dorpjes zijn de zijwegen van fijn gravel, maar het valt me wel op dat in vergelijk met 15 jaar gelden, er al meer zijwegen ook zijn geasfalteerd. Niet direct te veel bij asfalt voorstellen, soms zijn de kuilen (soms wel 30 cm) in afsalt dieper dan op gravel wegen.
Ben vandaag door Tokaj heengereden, ook een wijnstadje, en dat is echt een heel leuk klein plaatsje, met wijnproeverijen, mooi kerkje maar je bent er snel doorheen. Toen nog een klein ommetje gemaakt nar Tiszanagyfalu, een klein dorpje waar Edwin Torn en ik een 15 jaar gelden denk eens zijn geweest namens de stichting. Hier bleek ik maar bar weinig te herkennen en denk dat ik de pastorie van toen heb gevonden, maar zeker ben ik er niet van. Het is wel een stuk groter geworden dan dat het toen was.

Vrij op tijd bereikte ik mijn camping, waar ik, door de ligging aan het water, met heel heel veel muggen, de meeste tijd in mijn tentje heb doorgebracht. De camping ligt 2km buiten het dorp, in een soort swamp gebied, en ben de enige kampeerder en er is nog een terreinknecht. Erg vriendelijk en behulpzaam, en voor het eten kreeg ik zoveel schnitzels en patat dat ik dat niet eens op kreeg.
Toch heb ik hier die nacht niet helemaal op mijn gemak gelegen, je ligt daar dan toch met niemand in de buurt ver van de bewoonde wereld.

Nou waarschijnlijk is de volgende blogbericht vanuit de Oekraine.
Wel volgt er natuurlijk vrijdag nog het interview bij de WOS om 1620uur

Tot laterz allemaal, groetjes en liefs,

Bart

Begin Hongarije

Hoi lieve allemaal,

Hoe is het daar met iedereen? Hoop dat het jullie goed gaat.

Hier een kleine update van Hongarije zover.
Na een goede nachtrust in Wenen bij Martin en Eszter heb ik afscheid genomen en ben onderweg gegaan. Met heerlijk weer en een zonnetje aan de hemel vertrokken.
Het is me opgevallen dat er vooral in Oostenrijk veel naaktslakken op de Donauradweg vertoeven. Het is wel een groot herdenkingstocht want er zijn er meer platgereden dan dat er de overkant halen. Heb echt mijn best gedaan om ze te ontwijken maar soms kwam ik nog stukjes tegen van ze op mijn fiets.
Het weer betrok een beetje en de zon ging weg, toch was het qua temperatuur erg aangenaam. Rond 12:15uur kwam ik over de grens met Slowakije en heb in Bratislava een peukie gedaan op de marktpplatz. Even rond de stad heen gehobbeld en toen weer op weg. Nu richting de grens van Hongarije. Deze bereikte ik na nog een stukje verkeerd te hebben gereden rond 15:15uur

Nu had ik zeker tot Boedapest een beetje normale weg verwacht voor fiets maar niets is minder waar. Soms rijdt je hier dus aan de kant van een 80km weg, op een landweg met zand, putten, keien en plassen. Nou ja niet echt ideaal fietsgedeelte voor als je kids hebt. Ik heb ze echter niet dus maar doortrappen. Rond 16:25uur een interview gehad met de WOS, hiervoor het ik even aan de kant gestaan in een bushokje. Toen nog even doorgereden en uiteinelijk de tent opgezet in Lipöt. Snel een koude douche (keuze warm was koud:-) gegeten in de lokale kroeg en even met thuisfront gebeld en mijn mandje in.

11-09-2010
Vandaagna een goede nacht slaap, voor het eerst tent compleet droog kunnen opbergen. Andere keren nat van regen of condes en dan moet ik binnentent droog in fietstas opbergen.
Redelijk vroeg op pad en bij een van de eerste winkeltjes eten en drinken ingeslagen, mijn vader gaf aan dat zeker in kleine plaatjes deze sluiten op zaterdag net na de middag en zondags ook niet open zijn.
De wegen zijn vandaag niet veel beter, hoewel ik na 50km Hongarije wel op een fietspad heb gereden. Vanmorgen was het een beetje aan het miesseren maar als je beetje fietste droogde het al. Wel lkkr want met regenkleding is het erg warm.
En ja hoor, na ongeveer 1550km is dus mijn 1ste lekke band een feit. Dus eerst alle tassen van de fiets en plakken maar. Dit is allemaal goed verlopen en ben weer doorgegaan.
Vanmiddag is het iets harder gaan regenen maar heb mijn regenkleding niet aangetrokken, dacht dat het nog wel mee viel, maar kwam uiteindelijk op de camping in Neszmély aan als een verzopen katje. Trof hier een Hongaarse aan die erg goed Nederlands spreekt, dus hier even geen taalbarriere. Die heb ik al wel wat ondervonden, maar met handen en voeten kom je een eind.
Hier gaf ze aan dat ik een sleutel van een kamer zou krijgen om te kunnen douchen. Dit zodat ze niet voor die enkeling die nog komt het grote gebouw moeten openhouden. Toen vroeg ik de prijs van die kamer, en hebben we een deal gemaakt, waarbij ik ook droger kon benutten en wifi; -) Dus buiten Wenen om eerste nacht zonder tentje. Denk trouwens dat hoe verder ik Hongarije in ga dit zal tegenkomen. Sommige campings sluiten dus al vanaf 15 September. Maar we gaan wel zien wat we tegenkomen. Straks is alles droog, slaap in een bed en fiets staat veilig in de garage.

Morgen heb ik met Martin en Emese ergens op de route afgesproken. Ven kennen hen naturlijk al maar voor degene die hen niet kennen. Martin heeft in
's-Gravenzande Gewoond en heeft Emese die Hongaars is ontmoet. Ze wonen inmiddels al jaren met hun gezin in Hongarije. Kijk erg uit naar de ontmoeting met hen.

Nou jullie zijn weer een beetje opde hoogte. Zo even wat eten en de route voor overmorgen uitstippelen.

Liefs allemaal,

Bart