Bezoek Gyorgy

Hoi lieve allemaal,

Eerder heb ik gemeld dan ik naar Gyorgy zou gaan. Dit is afgelopen maandag, samen met Wim en Pa en contactpersoon gebeurd.
We zijn na dat Wim en Pa over de grens zijn gekomen direct langs Gyorgy gereden.
Zoals in flyer omschreven wonen ze in een eenkamer woning, aangrenzend met een andere woning. In de kamer staat een bed, bank tafel en kast en daar moeten ze met z'n 3en leven. Aangrenzend is nog een kleine ruimte wat dienst doet als keuken, bergruimte en doorgang naar kamer.
Bij ons bezoek was Gyorgy en zijn moeder aanwezig. Op de blog hebben jullie al een foto met Gyorgy gezien, dit maal had hij dezelfde kleding aan. Je kunt ook aan kleur van gezicht zien dat hij ziek is. Ook kun je zien dat hij langer is dan mij. Niet erg gezond allemaal. Gyorgy zelf is niet enorm spraakzaam, beantwoord wel vragen maar veelal is zijn moeder en wij aan het woord. Gyorgy heeft me meerdere malen bedankt, maar vooral zijn moeder lijkt te beseffen wat door de fietstocht is gebeurd.
Ze zat meerdere malen te huilen. Gyorgy voelt zich op dit moment goed, medicijnen lijken te werken maar tijdens een laatste onderzoek is gebleken dat er nog een ander virus is gevonden. Vooral moeder is erg van slag hiervan en wordt dan getroost door Gyorgy. Gyorgy vindt het niet moeilijk als er openlijk wordt gesproken over hem en zijn ziekte. Hij is er al aan gewend. Moeder geeft aan dat als de stichting SHHO niet jaren geleden al de medische kosten hadden verzorgd, Gyorgy vast al overleden zou zijn.
Afgelopen maand is de school weer begonnen, maar hij is hier nog maar 1dag geweest ivm zijn weerstand. Toch heeft hij zelf wel energie en een doel in zijn leven en zou hij graag meer met computers doen. Hier is hij best goed in schijnt.
Bij vertrek zijn we allemaal nogmaals bedankt en zijn we verder gegaan.

Het was best een ingrijpend bezoek en geeft je stof tot nadenken maar ook blijdschap dat met de fietstocht de medische kosten voor Gyorgy toch komende tijd zijn verzekerd.

De rest van de dag heb ik mogen zien wat de stichting doet, we zijn naar het jongenstehuis geweest waar groep met oa Esther en Joris afgelopen zomer zoveel hebben gedaan. Echt om een brok in je keel te krijgen als je ziet hoe het daar is. Er wordt een hoop gedaan, maar valt nog zoveel te doen. En die jongens zijn echt geweldig. Het is eigenlijk een instelling voor gehandicapten. De nam is vroeger zo gegeven omdat men gehandicapten eigenlijk niet wilde laten zien. Het hele complex heeft daarom ook hoge muren, zodat niets van de buitenkant is te zien.
Er wordt met lieve en best goede krachten gewerkt. Er wordt ook geprobeerd zo veel mogelijk met de jongens te doen.
Echt goed dat daar zoveel gedaan is al door de stichting en de jongerengoep.

In de avond hebben we met de nieuwe dominee gegeten en kennis gemaakt. Was ook er gezellig.

De volgende morgen was het vroeg op want werd ik door iemand opgehaald om naar plaats in Hongarije met trein gebracht te worden. Na het contactgezin, Wim en Pa gedag te hebben gezegd ben ik om 7uur vertrokken. Grens gaf geen poblemen, we waren op tijd voor de trein en om 14:30uur was ik op mijn kamer in de Theologische Hoge School in Boedapest. Mijn basis voor komende week vakantie.

Ik hoop dat ik jullie op een goede manier de afgelopen maand op de hoogte heb gehouden. Zoals jellie begrijpen is jullie bijdrage in de sponsering niet voorniets en wil jullie namens Gyorgy, zijn moeder, contactpersoon, de stichting SHHO en mezelf heel erg bedanken voor jullie steun. Gods zegen voor jullie.

Tot zover deze reis en dank voor jullie aandacht, liefde en gebed.

Veel liefs Bart